Այս աննախանձելի և հիմար վիճակը, որում հայտնվել ենք ազգովի, քաղաքական համակարգի կարևոր բաղադրիչի` քաղաքական պատասխանատվության ինստիուտի ու մշակույթի բացակայության պատճառով է լինում...
Անտրոպոսոֆիան մարդուն դիտարկում է որպես բարդ էակ՝ բաղկացած ֆիզիկական մարմնից, կենսական ուժերը կրող եթերային մարմնից, զգացմունքները, կրքերն ու ցանկությունները պարունակող աստրալային մարմնից և «Ես»-ից, որը մարդու գիտակցությունն ու հոգևոր կենտրոնն է...
Սիմվոլիկ առումով ողջունելի է Narek Karapetyan-ի միտքը, եթե այն ուղղված է քաղաքական մշակույթ փոխելուն։ Բայց ես առաջարկում եմ Նարեկին մի պահ հարցի էմոցիոնալ կողմը թողնել ու դիտարկել պրակտիկ կողմը...
Մի 1000 տարի առաջ, հեռավոր ու լրիվ ուրիշ կյանքում Լևոն Հախվերդյանը եկել էր ճեմարան ու դասախոսություն էր կարդում։ Ընդմիջմանն ուսանողներով շրջապատեցինք ու բոլորս նույն հարցն էինք տալիս` ինչպես է նրա նոր վիրահատված տղան, Ռուբենը, որ մերձիմահ էր...
ՈՒղիղ մեկ տարի առաջ՝ «Հեղափոխության պահապաններ» ՀԿ հիմնադիր-անդամ Հայկ Մովսիսյանի առնչությամբ գրված հոդվածում, պատասխան չակնկալող, ցավոտ ու հռետորական հարցադրումներ էի արել...
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...